Wydaje się, że dziś, w dobie recesji oszczędnościowej (o której niektórzy warownią, że długo kona w zapomnienie, inni z drugiej strony, iż będziemy się z nią borykać w dodatku poprzez długi czas), banki są zobligowane zachowywać daleko kroczącą rezerwę w dysponowaniu środkami.
Kredyty powinni odbierać jedynie ci spośród przychylnych, którzy posiadają rzeczywistą wprawę kredytową a także będą w stanie wywiązywać się z zaciągniętych wobec firm monetarnej zobowiązań. Nieszczęśliwie, zobowiązań tylko hipoteza, wymknięta raz za razem nagminnie rzeczywistych pragmatyk. Banki decydują się bowiem notorycznie na posunięcia, które budzą w ludziach zdumienie czy wręcz powątpiewanie. Jakąś z takich zawiłych woli są debety przypisywane ludziom starszym, wyłącznie w części spontanicznym (a nieraz wprost nieświadomym w ogóle), na jakim dokumencie kreują własny podpis. Media co któryś czas powiadamiają o procesu takich przeszłości.
Pracownik banku odwiedza matuzali w ich domku, oferuje im debety “na wszystko, o czym marzą”, po czym parafuje umowę opiewającą na gigantyczne sumy. Niewątpliwie, starsi ludzie nie posiadają zwykle jakichkolwiek środków walutowych, nie licząc bezpretensjonalnej emerytury. Spłata przez nich debetu nie będzie co za tym idzie wcale osiągalna. Obowiązek ten przechodzi więc na dorosłe dzieci, właściwie zagniewane pragmatykami banków.